G-Z8XJFZ02H3

Cheyletielloza u kotów

oscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen>

Cheyletielloza, wywoływana przez roztocza gryzące skórę, jest irytująco swędzącą chorobą u kotów. Infestacja roztoczami Cheyletiella jest czasami nazywana „chodzącym łupieżem”, ponieważ ruch roztoczy wśród łuszczącego się futra kota sprawia wrażenie, że łupież jest żywy i porusza się.1 Oprócz swędzenia i łuszczenia się, koty z cheyletiellozą mogą mieć czerwoną, wyboistą skórę. Leczenie jest konieczne, aby wyeliminować roztocza i powstrzymać uszkodzenia skóry i dyskomfort, które powodują.

Chociaż ludzie nie są naturalnym żywicielem tego pasożyta, roztocza Cheyletiella mogą szczęśliwie żyć na ludziach przez kilka tygodni, powodując swędzącą wysypkę.

Co to jest chejletieloza?

Cheyletielloza to infestacja skóry i sierści kota przez roztocza z rodzaju Cheyletiella. Dorosłe osobniki mają około 0,385 milimetra długości. Mają osiem odnóży i zamiast pazurów mają struktury przypominające grzebienie. Roztocza żyją na keratynowej powierzchni skóry i nie wnikają w jej głąb. Cheyletiella ma 21-dniowy cykl życiowy na żywicielu i nie może przetrwać bez żywiciela dłużej niż 10 dni.

Kalumet / Wikimedia Commons

Objawy cheyletielozy u kotów

Objawy cheyletielozy różnią się nasileniem, w zależności od wrażliwości kota.

Objawy

  • Łuszczenie się skóry (łupież)
  • Drapanie się (swędzenie)
  • Zaczerwieniona skóra
  • Małe guzki na skórze
  • Strupy powstałe w wyniku drapania
  • Łagodna utrata włosów2

Charakterystyczne łuszczenie się (lub łuszczenie), guzki i zaczerwienienie są najbardziej widoczne wzdłuż grzbietu i boków kota, chociaż kot może drapać i żuć inne obszary.

Utrata sierści nie jest głównym objawem cheyletiellozy, jak ma to miejsce w przypadku innych pasożytniczych chorób skóry, takich jak świerzb, ale drapanie powoduje wzrost cienkich i łysych plam.

Co powoduje chejletielozę u kotów?

Do zarażenia roztoczami Cheyletiella dochodzi zazwyczaj podczas bezpośredniego kontaktu z zarażonym zwierzęciem.1 Sytuacja ta jest najbardziej prawdopodobna w środowiskach takich jak

  • Schroniska dla zwierząt
  • Hodowle kotów
  • Kolonie dzikich kotów

Zarówno roztocza, jak i jaja mogą przetrwać w środowisku przez krótki czas (około 10 dni), więc do zarażenia może dojść poprzez kontakt z pościelą, zabawkami, meblami lub innymi przedmiotami, w których znajdują się roztocza.

Czytaj więcej  Grudki na psach

Jak weterynarze diagnozują cheyletielozę u kotów?

Czasami roztocza Cheyletiella można zobaczyć poruszające się na skórze, ale często trudno je znaleźć. Zeskrobiny skóry lub próbki łupieżu złapane na taśmę klejącą lub zebrane za pomocą cienkiego grzebienia można zbadać na obecność roztoczy lub ich jaj.1 Jaja roztoczy można również znaleźć w próbkach kału, ponieważ są one połykane podczas samooczyszczania.

Jeśli nie można zidentyfikować ani roztoczy, ani jaj, lekarz weterynarii może mieć „przeczucie” co do obecności Cheyletiella na podstawie oznak i objawów. Instynkt doświadczonych weterynarzy może być cenny, gdy tradycyjne techniki diagnostyczne zawodzą. Leczenie próbne jest dobrym sposobem na potwierdzenie lub wykluczenie cheyletielozy przed przejściem do badania innych przyczyn problemów skórnych, które również mogą być trudne do zdiagnozowania.

Leczenie cheyletiellozy

Istnieje kilka opcji leczenia cheyletiellozy, a lekarz weterynarii zaleci leczenie odpowiednie dla Państwa zwierzęcia i sytuacji domowej. Oprócz leczenia zwierzęcia, należy również leczyć środowisko domowe (podłogi, legowiska, zabawki itp.). Wszystkie zwierzęta domowe w domu powinny być leczone w tym samym czasie, ponieważ mogą one przenosić roztocza Cheyletiella bez wykazywania objawów. Opcje leczenia obejmują:

  • Selamectin (nazwa handlowa Revolution), miejscowy środek zapobiegający pasożytom
  • Milbemycyna (nazwa handlowa Interceptor), doustny środek zapobiegający pasożytom
  • Iwermektyna, lek przeciwpasożytniczy o szerokim spektrum działania, który można podawać doustnie lub we wstrzyknięciach.
  • Miejscowe spraye, szampony i krople (np. produkty na bazie pyretryny lub krople wapienno-siarkowe).

Proszę postępować zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii dotyczącymi wyboru produktów dla kotów i ich bezpiecznego stosowania. Zabiegi te są czasochłonne, a jeśli roztocza schronią się w przewodach nosowych, leczenie miejscowe nie będzie tak skuteczne jak powyższe leki, które są wchłaniane do organizmu.1

Rokowanie dla kotów z cheyletiellozą

Koty, które otrzymają odpowiedni kurs leczenia, wracają do zdrowia po cheyletiellozie w ciągu kilku tygodni. Należy pamiętać, że środowisko kota również musi zostać poddane leczeniu w celu wyeliminowania inwazji.

Czytaj więcej  Najczęstsze problemy z zębami u psów

Jak zapobiegać cheyletiellozie

Roztocza Cheyletiella nie są powszechne w Stanach Zjednoczonych, więc nie jest konieczne ukierunkowanie planu zapobiegawczego opartego w szczególności na tych pasożytach. Dobrze pielęgnowane koty domowe rzadko zarażają się roztoczami innymi niż roztocza uszne, a standardowe środki zapobiegające pchłom powinny odstraszyć większość powszechnych pasożytów.

Unikanie tłumów źle utrzymanych kotów jest oczywistym środkiem zapobiegawczym, ale jeśli adoptują Państwo kociaka lub kota z takiej placówki, należy uważać na oznaki roztoczy, a także innych infekcji, aby można je było wcześnie leczyć.

Czy cheyletielloza jest zaraźliwa?

Roztocza Cheyletiella są zaraźliwe dla innych kotów, psów, królików i ludzi. Podczas epidemii wszystkie zwierzęta w gospodarstwie domowym muszą być leczone (nawet jeśli nie wykazują żadnych objawów), aby upewnić się, że nie ma zalegających roztoczy, które mogłyby ponownie zarazić Państwa zwierzęta.

Ludzie nie są naturalnymi żywicielami Cheyletiella, co oznacza, że roztocza nie mogą zakończyć swojego cyklu życiowego na ludzkiej skórze, więc infestacja jest samoograniczająca się. Objawy swędzenia i czerwonych guzków u ludzi powinny ustąpić w ciągu trzech tygodni, jeśli wszystkie inne roztocza zostaną usunięte z gospodarstwa domowego i zwierząt domowych.

Jeśli podejrzewają Państwo, że Państwa zwierzę jest chore, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem. W przypadku pytań dotyczących zdrowia, zawsze należy skonsultować się z lekarzem weterynarii, ponieważ zbadał on zwierzę, zna jego historię zdrowia i może wydać najlepsze zalecenia dla Państwa zwierzęcia. Źródła artykułów Point Pet korzysta wyłącznie z wysokiej jakości źródeł, w tym recenzowanych badań, w celu potwierdzenia faktów zawartych w naszych artykułach. Proszę zapoznać się z naszym procesem redakcyjnym, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak sprawdzamy fakty i dbamy o to, aby nasze treści były dokładne, wiarygodne i godne zaufania.

  1. Świerzb u psów i kotów. Podręcznik weterynaryjny Merck.

  2. Cheyletiella. Alergia i dermatologia zwierząt.

Czytaj więcej  Hiperkeratoza u psów: objawy, przyczyny i leczenie
- Advertisement -